Blog

Kleszcze to niewielkie pasożyty należące do pajęczaków. Choć są małe i często trudne do
zauważenia, mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia Naszych pupili. W Polsce
najczęściej spotykamy trzy gatunki: kleszcza pospolitego (Ixodes ricinus), kleszcza łąkowego (Dermacentor reticulatus) oraz rzadziej kleszcza psiego (Rhipicephalus sanguineus). Te pasożyty nie są wybredne – mogą atakować zarówno dzikie zwierzęta, zwierzęta domowe, jak i ludzi. Spotkać je można praktycznie wszędzie: na trawach, krzewach czy w zaroślach. Czasem wystarczy krótki spacer z psem po parku lub łące, aby nasz czworonóg wrócił do domu z nieproszonym „pasażerem”.

Choć największą aktywność kleszczy obserwujemy wiosną i jesienią, zmiany klimatu
sprawiają, że mogą być aktywne niemal przez cały rok. Dlatego regularna profilaktyka
przeciwko pasożytom zewnętrznym jest dziś ważniejsza niż kiedykolwiek.

Czy samo ukąszenie kleszcza jest groźne?
W miejscu ukąszenia zwykle pojawia się niewielki stan zapalny skóry, który może się
powiększać w trakcie żerowania pasożyta. Jeśli kleszcz zostanie usunięty nieprawidłowo (np.
gdy zwierzę go wygryzie), może dojść do miejscowej infekcji, a w rzadkich przypadkach
nawet do ropnego zapalenia skóry.

U niektórych zwierząt – zwłaszcza przy dużej liczbie kleszczy – mogą wystąpić reakcje
alergiczne na ich ślinę. Największym zagrożeniem nie jest jednak samo ukąszenie, lecz
choroby, które kleszcze mogą przenosić. Do najważniejszych należą m.in.: babeszjoza,
anaplazmoza, erlichioza.

Babeszjoza - jedna z najgroźniejszych chorób odkleszczowych u psów.

Babeszjoza jest chorobą wywoływaną przez pierwotniaki Babesia canis, które dostają się do
organizmu psa wraz ze śliną kleszcza. Pasożyty atakują czerwone krwinki, w których się
namnażają i doprowadzają do ich rozpadu. Zakażenie zwykle następuje po 24-48 godzinach
żerowania kleszcza.

W efekcie dochodzi do silnego osłabienia organizmu, gorączki oraz wielu zaburzeń
ogólnoustrojowych. W nieleczonych przypadkach mogą pojawić się objawy żółtaczki, a
nawet niewydolność narządów takich jak wątroba czy nerki.
Objawy choroby narastają bardzo szybko, brak reakcji w ciągu 24 godzin może doprowadzić
do powikłań w leczeniu.
Dlatego tak ważne jest, aby opiekun szybko reagował na wszelkie niepokojące zmiany w
zachowaniu psa. Do najczęstszych objawów należą:

• gorączka
• apatia
• brak apetytu
• ból brzucha
• zmiana koloru moczu

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów - warto jak najszybciej skonsultować się z
lekarzem weterynarii.
Erlichioza i anaplazmoza - kolejne choroby przenoszone przez kleszcze
Erlichioza i anaplazmoza to choroby wywoływane przez bakterie z rodzajów Ehrlichia oraz
Anaplasma. Podobnie jak w przypadku innych chorób odkleszczowych, objawy są często
niespecyficzne.
Najczęściej obserwujemy:

• gorączkę
• apatię
• spadek masy ciała
• bolesność stawów
• kulawizny i niechęć do poruszania się
  

Zakażenie zwykle następuje po 24-48 godzinach żerowania kleszcza. Objawy czasem
pojawiają się dopiero po kilku miesiącach od ukąszenia kleszcza
Profilaktyka - najlepsza ochrona dla Twojego pupila
W przypadku chorób odkleszczowych najlepiej sprawdza się jedna zasada: lepiej zapobiegać
niż leczyć.
Na rynku dostępnych jest wiele skutecznych preparatów chroniących zwierzęta przed
pasożytami zewnętrznymi – od tabletek, przez krople typu spot-on, iniekcje, aż po obroże
przeciwkleszczowe. Warto stosować je regularnie przez cały rok, a nie tylko w sezonie
wakacyjnym. Kleszcze nie żerują tylko gdy temperatury są poniżej zera stopni celsjusza
Pamiętajmy także o codziennym przeglądaniu sierści psa po spacerach. Szybkie zauważenie i
usunięcie kleszcza znacząco zmniejsza ryzyko zakażenia chorobami odkleszczowymi.
Zdrowie naszych pupili w dużej mierze zależy od naszej czujności – a kilka minut
poświęconych na kontrolę sierści może naprawdę zrobić ogromną różnicę.